Hestoria Villoria ye pémeque'l pueblu más vieyu del conceyu de Llaviana. Los primeros afayos d'asitiamientu humanu son de la Edá del Bronce, ya qu'atopose un hacha plana de cobre que s'alcuentra nel Muséu Arqueolóxicu d'Uviéu, conocíu como l'Hacha de Villoria.    Villoria pasó a ser parte del conceyu de Llaviana nel añu 1826. Hasta entós fuere un cotu señorial propiedá de la Casa Quirós, que fexo construyir en Villoria un palaciu, conocíu como'l Palaciu de Camposagráu, xuncíu con otros que tenía la familia Bernaldo Quirós n'Uviéu, Mieres, Avilés y Villa. Semeya: J osé Bernaldo de Quirós, Marqués de Camposagráu. (1849-1911) Semeya: Palaciu de Camposagráu en 1896 Semeya: Angüaño, la fachada del palaciu Otru de los nomes illustres de Villoria ye'l del cardenal Frai Ceferino González Díaz de Tuñón, ñacíu en Villoria'l 28 de Xineru del 1831 y que morrió en Madrid el 29 de Payares del 1894. Foi dominicu, filósofu, obispu de Córdoba y arzobispu de Toledo y Sevilla. Semeya: Casa de nacencia de Frai Ceferino Semeya: Angüaño, la casa de nacencia de Frai Ceferino Nel 1994 pola mor del centenariu de la so muerte foi inauguráu enfrente la ilesia un bustu: La parte más nueva de la hestoria de Villoria ye la del Puzu Carolina, propiedá de la empresa catalana Fradera, que sacó carbón de les sos coraes dende la primer metá del sieglu XX dica lo postrero de la década de los 60. Semeya: Castillete de madera del pozu nel 1951 Semeya: Castillete de fierro del pozu nel 1960 Imáxenes d'anguaño del pozu, ya ensin el castillete, que foi desmontáu nel 1967: El carbón sacao en Villoria yera acarretiao en tren hasta El Puente d'Arcu onde yera cargao pa otru tren, la pernomada Campurra, que facía la ruta La Pola-Rusecu. Semeya: Máquina cruciando El R íu Nalón en El Puente d'Arcu (1921) Semeya: Campurra en Les Tolves, La Pola (1967) La sienda na que s'alcontraba la vía del tren que xunía Villoria con El Puente d'Arcu ye güei una ruta de paséu. Güei entá se-y llama "la vía" y ta enxertada nun conxuntu de rutes que formen la sienda de l'Aldea Perdida, en cuentes de la obra del escritor Armando Palacio Valdés, ñacíu nel pueblu vecín d'Entrialgo. Otru de los sitios pernomaos de Villoria ye la Cueva los Fugaos, que garra'l nome de los guerrilleros republicanos de la posguerra, que vivíen abellugaos nel monte y dende elli ufríen los sos ataques. Los fugaos tamién yeren conocíos pel nomatu de "maquis". El so llargor nun se conoz entá, por mor de que nun ye una cueva cenciella, la so entrada ye munchu estrencha y ye abegoso embiescase n'ella ensin un equipu afayadizu pa ello. Estes son delles semeyes chiscaes dende la entrada: